De theorie van alles

Geschreven door Toon Van Den Ende

Verkrijgbaar bij


Informatie
Heeft u interesse in dit boek? Als u tot aankoop besluit over te gaan en op ‘bestellen’ klikt, wordt u doorverwezen naar onze verkoopwebsite Boekenbestellen.nl. Hier kunt u uw bestelling vervolgens afronden en de betaling voldoen. Na een eventuele aankoop verloopt ook de communicatie via ons platform Boekenbestellen.nl. Wij handelen uw order voor u af onder deze naam.


  • BOEK

    paperback

    18,95


  • EBOEK

    pdf zonder drm

    12,95


  • EBOEK

    epub zonder drm

    12,95


  • Samenvatting

    De theorie van alles of unificatietheorie is de theorie die de fundamentele theorieën in de natuurkunde verenigt tot één theorie. Het brengt de fundamentele natuurkrachten en elementaire deeltjes samen in één model.
    Er is tot nu toe nooit een overtuigende unificatietheorie verschenen. De oorzaak ligt in het feit dat de fundamentele natuurkrachten werden gezien als eigenschappen van deeltjes zoals: fotonen voor licht, gluonen voor het samenhouden van kerndeeltjes en gravitonen voor zwaartekracht. In de theorie van alles is uitgegaan van de effecten van deeltjes op de ruimte-tijd en zijn de fundamentele natuurkrachten verenigd in één kracht die door de ruimte-tijd wordt veroorzaakt. De basis voor deze kracht volgt uit de stelling dat materie niet ruimte-tijd is: Materie is niet een onderdeel van de ruimte-tijd, maar is aan de ruimte-tijd toegevoegd. Dit toevoegen heeft verrassende consequenties.
    De theorie van alles wordt duidelijk uitgelegd in de vorm van een zoektocht via filosofische overwegingen over ruimte, tijd, bestaan, de grote tegenstelling tussen materie en ruimte-tijd en snelheid. In de dynamiek van de ruimte-tijd worden de vondsten uitgelegd die geleid hebben tot de verklaring van onder andere zwaartekracht, massa en straling. Magnetisme heeft een verrassende oorzaak in de opbouw van atoomkernen.
    Door de nieuwe visie op de ruimte-tijd is een basis gelegd voor een nieuwe vorm van wetenschap.

    Kijk voor een uitgebreide samenvatting van de inhoud op www.ruimte-tijd.nl

  • Inhoudsopgave

    Voorwoord

    Inleiding

    1 De zoektocht

    1.1 De nulruimte

    1.2 De keuze

    1.3 Het deeltje

    1.4 De invloed

    1.5 Afstand

    1.6 Bestaan

    1.7 Het tweede deeltje

    1.8 Massa

    1.9 Snelheid

    1.10 Snelheid van veranderingen

    1.11 Tijdreizen

    2 Dynamiek van de ruimte-tijd

    2.1 Het probleem van de snelheid of

    de vorming van compensatiekrachten

    2.2 Uitwisseling

    2.3 Straling

    2.4 Zwaartekracht en massa

    2.5 De vorming van atomen

    2.6 Restsnelheden

    2.7 Kunnen deeltjes botsen?

    3 Soorten deeltjes

    3.1 Het elektron

    3.2 Het neutron

    4 Massa en zwaartekracht

    5 De fundamentele natuurkrachten

    6 Magnetisme

    6.1 Magnetische elementen

    6.2 De oorzaak van de sterke invloed

    6.3 Magnetische aantrekkingskracht

    6.4 Magnetische afstoting

    7 Eigenschappen door vorm

    7.1 Stikstof en magnetisme

    7.2 Zuurstof en water

    8 Lading, spanning en elektriciteit

    8.1 Lading

    8.2 Spanning

    8.3 Elektriciteit

    8.4 Opwekken van elektriciteit

    9 Tot slot nog enkele verklaringen

    9.1 De atoomklok en de te snelle deeltjes

    9.2 Het Meissner-effect

    10 Eindconclusie

  • Fragment

    Tijdens het schrijven van deze theorie kwam het onderwerp tijdreizen in de actualiteit. Een aardig onderwerp om eens vanuit de nieuwe visie op ruimte-tijd te behandelen.

    Op 22 september 2011 werd melding gemaakt van het feit dat wetenschappers van het Europese onderzoeksinstituut CERN deeltjes snelheden hebben laten afleggen die boven de lichtsnelheid liggen. Over een afstand van 730 kilometer kwamen de deeltjes 60 nanoseconden eerder aan dan verwacht. Vooraanstaande wetenschappers raakten in vervoering en op de televisie zag ik een professor die verklaarde dat het een opstap was naar tijdreizen. Hij beweerde dat men dan eerder ergens zou kunnen zijn dan dat men vertrekt. Zijn uitspraak werd met enthousiasme ontvangen.

    Toen ik het verhaal met kennissen overlegde kwam ik op de volgende analogie:

    Er stonden mensen op het station op de trein van acht uur dertien naar Amsterdam te wachten. De trein kwam echter 60 seconden eerder aan dan verwacht en alle mensen op het perron waren verbaasd: een trein kan niet te vroeg komen, wel te laat. Toen de autoriteiten om uitleg werd gevraagd kwam een vooraanstaand vertegenwoordiger van de spoorwegen met het verhaal dat het eigenlijk niet kan, maar het blijkt nu dat sneller reizen met de trein mogelijk is. Volgens hem kan de trend zich doorzetten waardoor de trein eerder zou kunnen aankomen dan dat hij vertrekt. Deze uitspraak werd met enthousiasme door de treinreizigers ontvangen.

    De twee verhalen zijn in wezen niet verschillend. In beide gevallen komen de objecten eerder aan dan verwacht en in beide gevallen maakt men de fout door een trend te zien in het verschil tussen verwachting en resultaat. Deze fout is in het verleden veel gemaakt. Wetenschappers voorspelden aan het begin van de twintigste eeuw dat steden bedolven zouden worden onder een dikke laag paardenpoep als de trend van de toename van paardenkoetsen zou doorzetten. Dwalen is menselijk.

    We keren weer terug naar het onderwerp tijdreizen. De vraag is: is tijdreizen mogelijk? Kan een trein of deeltje eerder aankomen dan het is vertrokken?

    Laten we eens aannemen dat een trein eerder is aangekomen dan dat hij vertrok. In die situatie zit ik zowel in de vertrekkende als de aangekomen trein. In eerste instantie denken we dat er twee treinen zijn, de vertrekkende en de aankomende, maar dat is niet zo. Op het traject tussen de vertrekkende en de aankomende trein zijn oneindig veel treinen met mijn persoon erin die onderweg zijn. De vraag is nu kan materie zichzelf vermenigvuldigen in de ruimte-tijd? Er is nog een andere vraag: Kan materie op hetzelfde moment op verschillende plaatsen zijn? In de laatste vraag vielen me de woorden hetzelfde moment op. Ik werd me ineens bewust van de absurditeit van het idee tijdreizen. Hetzelfde moment impliceert dat er een oneindige snelheid wordt gebruikt om een afstand te overbruggen. Voor deze beweging is het element tijd nul. Sterker nog, het idee tijdreizen impliceert dat niet hetzelfde moment van toepassing is, maar eerdere momenten. Dat zou betekenen dat het element tijd kleiner dan nul moet zijn, dus negatief. Snelheid is een afstand gedeeld door een tijd. Bij tijdreizen door snelheid moet de tijd negatief zijn. De afstand is echter altijd positief, anders komen we nooit op de plaats van bestemming. Het resultaat van de rekensom geeft een negatieve snelheid en ik kan me niet voorstellen wat een negatieve snelheid zou kunnen zijn, hoezeer ik ook mijn best doe. Het leek een beetje op het begrip anti-tijd en anti-materie dat ik eerder behandeld heb. Een negatieve snelheid zou de anti-snelheid moeten zijn, snelheid wordt dus gezien als entiteit, daarmee worden afstand en tijd als entiteit gezien en daarin schuilt de vergissing.

    Tijd bestaat vanwege het bestaan van veranderingen. De ruimte-tijd biedt de gelegenheid om veranderingen plaats te laten vinden en biedt daarvoor ruimte, dus afstand. De ruimte-tijd heeft niet de mogelijkheid om het eind van een verandering in de toekomst te linken aan de start van een verandering en zo een negatieve tijd te creëren. Tijd en afstand kunnen daarom niet negatief zijn. Tijdreizen is een aardig onderwerp voor sciencefiction-schrijvers, maar de wetenschap dient zich te houden aan de natuurwetten.

    In het laatste hoofdstuk wordt tegelijk met de verklaring van de niet gelijk lopende atoomklokken de verklaring gegeven van de te vroeg arriverende deeltjes.

Copyright © 2006-2017 Pumbo.nl BV    Thuiswinkel Waarborg Thuiswinkel Waarborg