In dit boek beschrijf ik, hoe ik na vijftien jaar bij hetzelfde bedrijf te hebben gewerkt, van de ene op de andere dag op straat kwam te staan.

Mijn kennismaking met de uitkeringsinstantie en de medewerkers.

Het invullen van mijn tijd, waaronder veel bezoekjes aan de kroeg, met daaraan gekoppeld vele  bijzondere, en vaak merkwaardige verhalen van mensen. Onze lieve heer, heeft toch wel rare kostgangers. Maar juist die verscheidenheid zorgde voor hilarische toestanden.

En uiteraard het op zoek gaan naar ander werk,wat ook weer bijzondere situaties opleverde.

voorwoord

inleiding

het gesprek

de afwikkeling

oktober 2009 t/m februari 2011

Dan zouden we weer terug gaan naar de situatie van jaren geleden, waarin een bedrijfsleider van bijvoorbeeld een supermarkt zomaar iemand kon vragen met een HBO diploma, om achter de kassa te gaan zitten.

Waar zou een eenvoudige boerelul als ik dan blijven? Mijn diploma van veilig verkeer of mijn zwemdiploma, zou weinig indruk maken op een werkgever denk ik.

Maar goed, al met al kwam ik toch redelijk goed uit de test. Mijn I.Q was in verhouding tot andere mensen die zich aandienden als werkeloze zeker niet de minste. Ik hoefde niet direct een eind touw te gaan zoeken om mij daarmee op te knopen.

Binnen de kortste keren zou ik wel weer in mijn vaste routine komen. Vroeg in de morgen mijn knoken uit bed hijsen, het koffiezet apparaat aanzetten, en dan naar de badkamer om een plasje te plegen. Daarna mijn bijtertjes schrobben, zodat die er weer een beetje toonbaar uitzagen, en ook om de lucht van een versgedolven graf te maskeren.