In bijna 500 bladzijden wordt een uniek beeld geschetst van een gevoelig kind in zijn strijd om het bestaan en zijn zoektocht naar geluk. Geboren in de hongerwinter van 1944 groeit hij op in het naoorlogse Amsterdam. Hij verhuist naar Bussum waar hij zijn idool Dorus (Tom Manders) ontmoet. Maar dan vertrekt hij met zijn ouders als 14-jarige jongen in 1959 naar Australie, waar hij al na een jaar door zijn vader en moeder wordt achtergelaten. Compleet verlaten en overgeleverd aan het lot, maar met de sterke wil om te leven en te overleven volgt dan een rollercoaster van toevallige ontmoetingen, heftige romances en noodlottige gebeurtenissen. Het spoor leidt ondermeer naar de Bhagwanbeweging van Osho in de V.S. en India, maar ook naar Paleis Soestdijk en de daklozenopvang in Amersfoort. “Geboren door te Sterven” leest als een Ik-Jan Cremerachtig boek , maar geeft daarnaast een indringend inzicht in de deels bewuste, deels onbewuste keuzes die leiden tot spirituele bewustwording en innerlijke groei. Het laat heel duidelijk de mogelijkheden, maar vooral ook de onmogelijkheden en tekortkomingen zien van de psychiatrie en psychotherapie. “ Als de zoektocht daar eindigt, zul je het niet vinden. Je zult verder moeten, Beyond Psychology“, aldus de schrijver.

Index Hoofdstuk 1. Het Kind (1944-1957)

Hoofdstuk 2. Australië (1957-1974)

Hoofdstuk 3. Soestdijk (1974 -1980)

Hoofdstuk 4. In de ban van Bhagwan (1980-1981)

Hoofdstuk 5. Reizen door Europa 1 (1981 – 1989)

Hoofdstuk 6. Poona (1989 -1990)

Hoofdstuk 7. Reizen door Europa 2 (1990 -1997)

Hoofdstuk 8. Coming Home (1997 -1998)

Het Kind (1944-1959) 1. TILBURG-AMSTERDAM Laat ik beginnen bij het begin. Tilburg, Langestraat, 1944, 21 augustus om precies te zijn. Terwijl Duitse soldaten nog door de straten marcheerden en de Hongerwinter voor de deur stond, werd ik geboren als vierde nakomeling van het gezin van den Driesschen, dat woonde in de Langestraat. Lang heb ik daar niet gewoond, want een jaar later al verhuisden wij naar Amsterdam-Oost, naar de Blasiussstraat nummer 10, waar we op de eerste etage een kleine woning betrokken boven een werkplaats. Ik weet nog dat een van de eerste dingen die mijn ouders daar aanschaften een piano was, waar ze beiden op oefenden volgens de schriftelijke Klavarskribo-methode. Met mijn moeder met haar prachtige sopraanstem en mijn vader als tenor klonk onze kleine huiskamer als een grote operazaal, waar dagelijks grote tragedies werden opgevoerd. In die tijd heerste er altijd grote honger en armoede in huis en om aan eten te komen, moest ik als kleine jongen samen met mijn zes jaar oudere broer oude kranten ophalen, die we vervoerden op een zelf gemaakt karretje met wielen met kogellagers eronder. En soms als het erg koud was, kregen we van de mensen waar we kwamen warme