Leven in pilion
Geschreven door Wilma Hollander
- 83 pagina's. Adobe PDF.
- ISBN: n.v.t.
Bestellen - Pagina's afhankelijk van e-reader. ePub.
- ISBN: n.v.t.
Leven in Pilion bestaat uit een verzameling columns van schrijfster Wilma Hollander.
Samen met haar man, één kleine pallet bezittingen en twee koffers arriveerde zij in 2005 op het Griekse schiereiland Pilion om daar haar jeugddroom waar te maken: het schrijven van een Echt Boek. Inmiddels heeft zij vijf paperbackromans op haar naam staan en behoren haar boeken in de bibliotheken tot de meest uitgeleende romans in haar genre. Op haar website www.wilmahollander.nl publiceert Wilma ieder eerste dag van de maand een column over haar leven als Hollandse schrijfster in Griekenland. In Leven in Pilion leest u wat haar in de periode 2008-2010 overkwam en bezighield.
Een vrolijke kijk op het hectische bestaan van een geliefd romanschrijfster.
NOVEMBER 2008 - OVER TAAL EN ZO
JANUARI 2009 - KALI CHRONIA, CHRONIA POLLA
FEBRUARI/MAART 2009 - WEER THUIS
AUGUSTUS 2009 - STRANDGENOEGENS
SEPTEMBER 2009 - WAAR WOUDEN ZIJN...
DECEMBER 2009 - KERST IN DEN VREEMDE
JANUARI 2010 - OVER DEUREN EN RAMEN
JUNI 2010 - MIJN VRIENDINNETJE
NOVEMBER 2010 - DAG KALA NERA!
HUISDIEREN
Vandaag ben ik al om acht uur opgestaan. Vroeg voor mijn doen, want normaal gesproken begint mijn werkdag pas rond negen uur. Zorro, de zwerfkat die zich af en toe verwaardigt om te blijven slapen, had het wel gezien bij ons en vond dat er maar eens wat leven in de brouwerij moest komen. Meneer wilde zijn ontbijt, iets wat hij zeer duidelijk kenbaar maakte door luid miauwend door de gang heen en weer te drentelen. Uiteraard werd hij door mij, nog een beetje slaperig, onmiddellijk op zijn wenken bediend. Zorro is nu eenmaal geen kat die zich lang laat negeren. Tevreden likkebaardend verdween hij na het eten meteen naar buiten, ongetwijfeld op zoek naar het vrouwvolk, dat regelmatig op en rond ons balkon huist.
Voor de goede orde: wij hebben geen huisdieren. Toen wij hier kwamen wonen, hebben we dat heel duidelijk met elkaar afgesproken. Kijk, dat de overgebleven etensresten naar de zwerfkatten gaan, vinden we eigenlijk wel normaal. Voor het geval er niets overblijft, hebben we altijd wel een zak kattenbrokken in huis. Die beesten hebben het in de winter immers al zwaar genoeg. En Zorro, ach, die mag best een paar uurtjes op de stapel hout naast de kachel liggen. Het arme dier is per slot van rekening ook niet meer een van de jongste.
Dan hebben we Pluto, de halfblinde hond van de taverne. Als die bibberend in de regen op onze deurmat zit, nou ja, dan mag hij best een nachtje komen logeren, toch? En zeg nou zelf, wat kun je doen als poes Punkie, ook een van de zwerfkatten, zich midden in de nacht via de openstaande balkondeur met haar vier pasgeboren kittens op het logeerbed installeert? Dan maak je toch een kraambed van de wasteil op het balkon? Oké, dat ze dan een paar weken later met zijn vieren tegelijk op je schoot springen wanneer je rustig je ontbijtkoffie op het balkon wilt drinken, ja, dat hoort er gewoon bij.
Maar huisdieren? Nee, hoor, die hebben we niet …
0 uit 10 gebaseerd op 0 reviews.