De auteur Dhan Gopal Mukerji, een Brahmaan van de oude stempel, keert na jaren„lange afwezigheid in Amerika en Europa, terug naar zijn eigen land.
Maar ook in India hebben nieuwe ontwikkelingen hun intrede gedaan, niet in het minst door de Engelse overheersing.
Mukerji komt telkens weer in conflict hiermee en overal waar hij heenreist, ziet hij de gevolgen en hoort hij de meningen aan van mensen uit alle lagen van de bevolking, van de eenvoudige boer tot iemand als de dichter Tagore.
Er is echter één figuur die er boven en buiten staat, en dat is Turyananda, de heilige van Benares, voor wie er uitsluitend geestzoekers en materieverafgoders bestaan.
Mukerji, die tot de eerste categorie behoort, beschrijft zijn wedervaren met deze heilige, maar ook met andere Indiërs in geuren en kleuren en met humor en zelfspot.

Terug naar India 10
Het gelaat van mijn broeder 17
Diverse ontmoetingen 23
De trein naar Benares 31
De heilige van Benares 35
De Maharaj vertelt 45
Bezoek aan andere `heiligen' 55
Nogmaals te gast bij de Maharaj 66
Terug naar het ouderlijk huis 76
De levenslessen van onze moeder 85
Chichester, een Christen 104
Het zwaard der verontwaardiging verandert in het zwaard der liefde 108
De ontsnapping: de reis door een verdwijnende wereld 114
De discipel van Ramakrishna 124
Vroegere vrienden 129
Darjeeling 144
De soefi 147
Rabindranath Tagore 151
Op bezoek bij Ghondt de jager 158
Het smeden van de donderslag 169
KOM! -- Het afscheid van Maharaj de Leeuw 174

`Wij als ras', zo begon hij, `worden door ons klimaat gedreven tot mediteren.' Ik hoorde mezelf vragen of dit niet een tamelijk deterministisch standpunt was, maar hij antwoordde op dezelfde rustige manier: `Het zou determinisme zijn indien het gold voor alle rassen die in een zelfde klimaat leven; maar Afrikanen, die naar ik meen een zelfde klimaat kennen als wij, mediteren niet.' Verder zei hij dat daarentegen heiligen die zich bevinden in de besneeuwde grotten van de Himalaya, mediteren over God. Een ruw arctisch klimaat zal een dier dwingen om in zijn hol te kruipen, zoals het een mens dwingt om beschutting te zoeken: het dier legt zich te slapen in het koude hol, maar een heilige verwarmt zjn ziel door haar te omringen met de vlammen der onsterfelijke waarheid. Volgens de Maharaj was dit een bewijs dat niet het klimaat de ziel vormt, maar eerder, dat de ziel het klimaat gebruikt. `Zoals een mens streeft en denkt, zo zal zijn verwerkelijking zijn', zei hij.