Hoe bepaald een verkeerde start in het leven het heden.
Hoe ga je om met iets dat je toekomst al heeft bepaald voordat je zelfs maar kon denken.
Partner,kinderen en omgeving iedereen krijgt er genoeg van mee. Heeft er dagelijks mee te maken.
Hoe verder?

 Een gezin dat leeft met iemand met DIS heeft te maken met de wisselingen van de persoon. Hoe ga je ermee om. Hoe ga je om met de besluitenloosheid van de persoon.
De verschillende meningen die steeds weer opnieuw opduiken.

 Hoe graag zou ik nu een andere brief schrijven naar je toe.
Een brief waar ik je in kon vertellen dat je de beste vader bent die er is. Helaas is dit niet zo, dat heb je onmogelijk gemaakt door je gedrag, door je hardheid tegenover mij en iedereen in me.
Toch zal ik dit winnen want, ik zal zorgen dat je alle grip op me zal kwijtraken.
Dit omdat, ik mijn kinderen het beste toewens. Eigenlijk ben ik pas gaan beseffen dat wat jullie doen niet goed is sinds ikzelf moeder ben geworden van drie mooie jongens.
Ik zou nooit kunnen doen wat jullie doen, daar vecht je als ouder voor want, je wenst je kinderen alleen maar het beste van het leven toe. Het doet me verdriet dat ik als jong kind al voor jullie een speelbal was voor jullie lugubere spelletjes en de verkoop van mijn lichaam aan anderen.
Ik hoor daar niet tussen en ik wil daar ook niet bij horen, hoe jullie er ook over denken.
Ik weiger nog langer aan jullie praktijken mee te werken en het is aan jullie hoe dit contact zal eindigen.
Neem geen contact met me op, ik merk vanzelf wel hoe jullie besluit is uitgevallen.

Er zijn (nog) geen reacties geplaatst