Het verhaal van een jongen die door zijn vader ingewijd wordt in het stropen en eraan verslaafd raakt. De auteur beschrijft hoe de natuur zijn vriend maar ook zijn vijand kan zijn. Met zijn boezemvriend en vele andere figuren uit zijn omgeving gaat hij op stroperstocht, speelt toneel of is te vinden in het plaatselijke café. Bijzondere figuren uit het dorp brengt hij in beeld als hij ze ontmoet bij nacht en ontij. Maar ook beschrijft hij een verliefdheid op het ijs en verraad door dorpsgenoten.

1. Acht jaar geworden
2. Bijna het haasje 
3. Alleen op stroperspad 
4. Een pet met eieren
5. Een reebok op de fiets  
6. Moeders verjaardag
7. Dieks de steker
8. Het kievietsei, brand in de molen en de snoek
9. Lachen is gezond
10. Patrijzenjacht, bevroren beken en ijspret
11. Zaterdagse borrel en zondagse warme bril
12. Een baas, een freule met personeel en wulpeneieren
13. Oorlogsjaren, een bange zwager en een medeplichtige vrouw
14. Zuidwester storm, een zwerver, een priester en een duivel
15. Een dubbelloops gebruik je niet in de kerstnacht
16. Een bange neef en een verloren buks 
17. Bij de rechter op het matje voor Kobus de fret 
18. Jachtopziener Bertus en toneelrepetities  
19. Het bloed kriebelt maar is het nog wel leuk?
20. Het einde van de stroper en de zere borst van moeder  

Acht jaar geworden

‘Jan, ga je morgen met mij mee langs de strikken?’ vroeg mijn vader op de avond van 7 september 1926. Het was de dag dat ik acht geworden was en door die vraag vergat ik al mijn andere cadeaus.

Ik was de hemel te rijk. Dit was wat ik al die tijd al hoopte: met vader en grootvader mee om te kijken wat de opbrengst van de uitgezette strikken was. Gek dat je je pas later details herinnert. Zo weet ik dat de klok net zeven had geslagen en wij allemaal de rozenkrans die avond achterstevoren hadden gebeden.

Dat deed mijn vader om niet in de cadans van elke avond te komen, ééns per week bad hij ‘andersom.’ Hij was namelijk een keer in slaap gevallen tijdens het bidden en dat wilde hij niet nog een keer meemaken. Moeder en haar zus Mina vielen eigenlijk elke avond wel in slaap.
Wat wil je ook na een dag hard werken op de boerderij en de zorg voor vier opgroeiende kinderen.

Ik had tijdens het bidden de rafels onder de matten stoelen bestudeerd om mijn gedachten erbij te kunnen houden en ontdekte de wildste patronen. Die nacht sliep ik onrustig en sprong menig haasje met bebloede ogen heen en weer voor mijn dromende ogen.