Als haar moeder in het laatste oorlogsjaar sterft, is Treeske tien. Twaalf jaar eerder schaakte Treeskes vader haar moeder, die een ongelukkig huwelijk had. Weloverwogen ging zij mee en koos voor haar grote liefde, maar ze moest haar zoontje achterlaten.
Na de oorlog hertrouwt Treeskes vader. De nieuwe stiefmoeder is niet in staat tot een gezonde relatie met Treeske.

Treeske weet zich te ontworstelen aan het verdriet, de eenzaamheid en vernedering van haar jeugd. Als haar leven in een rustiger vaarwater lijkt te komen, neemt Treeskes broer een beslissing die hen beiden voor goed uit elkaar drijft.
Treeske kiest voor zijn dochter, haar nichtje, dat door haar ouders bewust uit het nest werd geduwd.

Treeskes familiegeschiedenis begint met het hoofdstuk ‘De gouden engel’.

Deel I vertelt het verhaal van Joop en Hedy, Treeskes ouders, tot haar moeder op haar tiende in het laatste oorlogsjaar sterft.

In deel II voert Treeske onder andere tijdens de jaren '80 en '90, gesprekken met haar dierbaren, waarin ze terugblikt op haar tienertijd.

Deel III begint bij Treeskes huwelijk in 1958 en wordt afgesloten met het hoofdstuk, Word wie je bent.

Het eerste hoofdstuk 'De gouden engel' en het laatste hoofdstuk ‘Gouden engel’ kan gezien worden als de lijst om het verhaal en gaat over Hester. Hester, Treeskes nichtje, de dochter van haar broer is een rode draad in dit verhaal.

Treeske zat op haar slaapkamertje en rook de geur van verbrand papier. Ze liep de huiskamer in, waar haar stiefmoeder naast de kachel zat. Zeer doelbewust met een haast satanisch genoegen schoof ze de tekeningen van Treeskes moeder in het vuur. Steeds wachtte ze even, tot de rode gloed bijna was gedoofd en de tekeningen verkoold opkrulden tot dunne flinters. Dan gooide ze een nieuw stapeltje tekeningen, houtskoolschetsen, ontwerpen van meubels, zelfs haar olieverfschilderijen, alles en alles, smeet ze in het vuur.
'Wat doe je?' vroeg Treeske, naar adem happend.
'Opruimen, hier heeft niemand meer wat aan.'
'Maar die zijn van mij, van ons?'
'Wie zegt dat?'
Doodstil bleef Treeske staan, innerlijk verscheurd, trillend van woede. Niet in staat een woord uit te brengen door dit grote onrecht.

Er zijn (nog) geen reacties geplaatst