"Compleet anders, op het lijf geschreven" beschrijft het eerste jaar, dat ik beleefd heb na het oplopen van de dwarslaesie van mijn vader. Wat begint als een zakelijke uiteenzetting van feiten, verandert in de loop der tijd, met het groeien van het zicht op een leefbare toekomst in licht vermakelijk leesvoer.
Een persoonlijk verhaal over geloof, hoop en liefde....

"Ik zie nog de paniek in mijn moeder's ogen bij de uiteindelijk in Tilburg uitgesproken diagnose "dwarslaesie". "We zien vaak in dit soort gevallen, dat er enig herstel optreedt tot een enkele geluksvogel, die geheel herstelt." De woorden van de neurochirurg blijven hangen en malen tegelijkertijd. Het is allemaal erg onzeker. Vele zaken houden ons deze bizarre dag bezig: "Waaraan hebben pa en ma dit verdiend?", "Wat als...?", "Waarom is er anoniem melding gedaan?" en "Wat is er precies gebeurd?" Onze veel gebruikte uitdrukking "Het heeft zo moeten zijn." valt in verband met "het ongeluk" totaal niet te rijmen."

"Onze voormalig boekhouder is natuurlijk dol op cijfertjes (ik heb daar een keurig lelijk woord voor, maar ik zal me voor de verandering eens inhouden), die deze hobby deelt met zijn dochter, de voormalig klinisch-chemisch analiste. Werden voorheen de glucose-, kreatinine- , "lange termijn suiker"-, cholesterol en/of andere van toepassing zijnde bloed-/urinewaarden overlegd met alwetende Dree, dan wel de beurskoersen van met name KPN, spelen momenteel de looprecords de hoofdrol in onze bijzondere voorliefde voor cijfers."

"Dat de wereld doordraait is een feit. Ook een dwarslaesie verandert daar niets aan."