Tijdens de Tweede Wereldoorlog gingen Duitse arbeiders het leger in. Hun werkplekken werden opgevuld met dwangarbeiders uit de bezette gebieden. Zij kregen een oproep zich te melden en hadden meestal geen andere keuze dat te ook doen, want het gros had geen mogelijkheid om onder te duiken of te vluchten.
In Duitsland waren zij slaven en  werden slecht behandeld. Wie niet deed wat de Duitser wilde ging naar een Erziehungslager (opvoedingskamp), een soort concentratiekamp, waar de omstandigheden gruwelijk waren. Ruim 500.000 Nederlanders werden gedwongen tewerkgesteld in Duitsland. Meer dan 30.000 van hen kwamen om door honger, ziekte, mishandeling en oorlogsgeweld. 

Dit boek is het relaas van een van hen, mijn vader Jan Sikking Sr. Hij heeft gedurende de tijd dat wij hem kenden amper iets verteld over de oorlogsperiode en de mensonterende omstandigheden. Het was te pijnlijk. Pas aan het einde van zijn leven heeft hij een cassettebandje met zijn memoires ingesproken. Daarmee herbeleefde hij vele voorvallen.   Dit boek is een transcriptie van zijn mondelinge relaas dat veel schokkende, maar ook soms komische gebeurtenissen bevat. De dwangarbeiders hebben nauwelijks enige erkenning gekregen voor het onrecht en leed dat hen is aangedaan. Ik hoop dat zijn verhaal bijdraagt aan het begrip voor deze groep.

Inleiding. Eerst even voorstellen, De oorlog. Het Erziehungslager. Het eten. Post. Muziek. Verhouding. Herr Krieg. Kleedgeld. Ongeluk. Groot bombardement. Boogers. Bombardement 2. Kogellagerfabriek. Beschieting. Bomen kappen. De Rijn over. Amerikanen. Naar parijs. Consulaat. Repatieren. Opvangkamp. Rode wijn. Nawoord.

Post

Een van de mensen in de kamer naast mij had verteld aan zijn maats dat hij een pakket miste. Wij kregen namelijk wel eens pakketten uit Nederland opgestuurd. Hij had bericht gekregen van thuis dat er een pakket onderweg was en na verloop van een week of drie was er nog steeds geen pakket aangekomen. Wat deed hij? Hij is naar de politie gegaan en heeft daar gezegd dat zijn pakket niet was aangekomen. De politie heeft zijn naam en adres en zo opgenomen en na verloop van enkele weken kreeg hij het bericht dat hij aan het politiebureau moest verschijnen. Die geschiedenis, wat daar gebeurd is, dat heeft hij uitgebreid op zijn kamer verteld. ik kon meeluisteren. Het was 's avonds laat en er ontbrak een schot van kamer vier naar kamer drie. Daar in kamer drie waren een man of twaalf aanwezig die geduldig luisterden naar de man zijn verhaal over de vermissing van het pakket. Hij vertelde het als volgt. Hij was geheel ontdaan. Hij zei "Wat ik vandaag heb meegemaakt. De politie waarbij ik kwam en mij meldde heeft mij meegenomen naar het hoofdpostkantoor. Daar hebben zij mij gezegd dat het pakket, hoewel niet terecht, dat zij wel wisten waar het gebleven was". En hij werd gelijk naar de binnenplaats gebracht. Daar stonden een man of vijf met hun gezicht naar de muur. De politie vertelde hem, zij worden hier direct berecht en jij moet erbij blijven. Hij protesteerde, want hij begreep al dat er iets vervelends zou gebeuren. Maar wat hij ook zei, hij moest erbij blijven. Er trad een peloton soldaten aan gewapend met geweren en na een commando werden de vijf mensen doodgeschoten. Zij vielen ter aarde en hij mocht gaan. Nu, terwijl hij het vertelde aan de mensen in de barak was hij tot huilens toe ... ontzet ...

 

Arbeitseinsatz
0 uit 10 gebaseerd op 0 reviews.